Plodnost domaćih životinja

Normalna plodnost u zootehničkom smislu je sposobnost životinja da ispoljavaju polni žar, da za vrijeme estrus ili polnog žara ( nagona) pare, odnosno da mogu biti osjemenjene, da ostanu bremenite i da na svijet donesu prosječno onoliki broj normalno razvijenih mladunčadi koliko je svojstveno rasi kojoj pripadaju, i da tu oosbinuredovno prenose na svoje potomstvo.

Poželjna je da se normalna plodnost životinja, naročito kvalitetnih, očuva u toku njihovog čitavog života, odnosno sve dok daju zdravo i normalno potomstvo, a to se postiže pravilnim postupkom sa njima.

Plodnost varira između pojedinih vrsta, a takođe i između različitih rasa iste vrste, i određena je:

1. Starošću kod puberteta;
2. Redovnim ispoljavanjem estrusa;
3. Ovulacionom vrijednošću u jednom estrusnom ciklusu;
4. Oplodnom sposobnošću;
5. Stepenom intrauterinog preživljavanja;
6. Veličinom legla kod partusa;
7. Učestalosti porođaja- intenziteta porođaja, odnosno njihovog broja u toku godine;
8. Dužine iskorišćavanja u priplodu, odnosno rasplođavanja;
9. Reproduktivnih sposobnosti mužjaka itd.

Sve ove osobine su, u osnovi, genetski determinisane, ali njihova fenotipska ispoljenost zavisi od uticaja brojnih spoljašnjih faktora.

Najčešće se u praksi kao pokazatelji plodnosti koriste:

1. Fertilitet,
2. Rodnost i
3. Oplodivost.

  FERTILITET (vrijednost koncepcije)=  x 100 (%) RODNOST (prolifikacija)=  x 100 (%) OPLODIVOST (fekunditet)=  x 100 (%)