Porijeklo i osnovne fenotipske karakteristike Safolk Daun rase

Ova rasa izuzetnih karakteristika jedna je od rijetkih preživjelih rasa, od starih lokalnih rasa ovaca Daun koje su naseljavale krečnjačka brda u južnoj Engleskoj, a stada su se prostirala od Norfolka i Safolka preko Eseksa, Kenta, Saseksa, Sarija, Hantsa, Baksa, Berksa, Viltsa, Dorseta. i drugih krečnjačkih okruga u Engleskoj. Od rasa Daun možemo navesti samo tri koje su od značaja, naime, Sautdaun, Hempšir Daun i Safolk Daun. Upravo ove posljednje, Safolk Daun o kojima je riječ, u velikoj su mjeri poboljšane ukrštanjem sa Sautdaunom (još prije više od 100 godina).

Džordž Dobito, iz Lidgejta, bio je jedan od najranijih i najentuzijastičnijih pristalica ove rase, a uspostavljanje Safolk ovaca kao posebne rase uglavnom je posljedica njegovih napora.

Safolk ovce se mogu opisati na sljedeći način:

— glava bez rogova; lice crno i dugo, a gubica prilično fina, posebno kod ovaca (mala količina čiste bijele vune na čelu nije strašno); — uši srednje dužine, crne i fine teksture; — oči svijetle i pune; — vrat umjereno dugačak i dobro postavljen; — ramena široka i koso postavljena; — grudi duboke i široke; — leđa i slabina dugi, ravni i dobro pokriveni; — rep širok i dobro postavljen; — rebra duga i dobro ispružena, sa punim bokom; — noge i stopala prave i crne, sa finim i ravnim kostima; — vuna prisutna sve do koljena i skočnog zgloba; — prednje noge dobro razmaknute, zadnje noge dobro obrasle mišićima; — stomak dobro pokriven vunom; — vuna umjereno kratka, blistava i finih vlakana i  — koža: fina, meka i ružičasta. [caption id="attachment_13654" align="alignnone" width="1920"] Jagnje Safolk rase/foto: Pixabay[/caption] Safolk rasa nije ni na koji način ograničena na svoj okrug, jer se izuzetno dobro snalaze i izvan svog okruga, kao što je posebno primijetio inspektor Društva kada je izvještavao o okolnim stadima još davne 1909. godine. Zbog toga se i ova rasa masovno izvozila u Francusku, Belgiju, Španiju, Kanadu, Sjedinjene Države, Čile, Argentinu i druge djelove Južne Amerike. Danas nešto manje, mada je i dalje značajan "subjekat­" u popravljanju tovnih osobina domaćih rasa ovaca.